Name ship: DIPPING V

Terug naar de vorige pagina  |  Print record  |  Nieuwe zoekactie

Identification Data

Year built: 1931
Classification Register:
IMO number:
Nat. Official Number: 5201 Z ROTT 1931
Category: Tanker
Propulsion:
Type: Tanker, Oil
Standard Ship Type:
Type Deck:
Masts:
Rig:
Lift Capacity:
Material Hull: Steel
Decks: 1
Construction Data

Shipbuilder: N.V. Scheepsbouwwerf 'De Vooruitgang' v/h Firma D. Boot, Alphen aan den Rijn, Netherlands
Yardnumber:
Date Laid Down:
Launch Date: 1931-00-00
Delivery Date: 1931-00-00
Technical Data

Engine Manufacturer: N.V. Appingedammer Bronsmotorenfabriek, Appingedam, Netherlands
Engine Type: Motor, Oil, 4-stroke single-acting
Number of Cylinders: 4
Power: 120
Power Unit: BHP (APK, RPK)
Eng. additional info: Brons Nr. 1564 Type C/D (x)
Speed in knots:
Number of screws: 1
 
Gross Tonnage: 204.00 Gross tonnage
Net Tonnage: 136.00 Net tonnage
Deadweight: 390.00 tonnes deadweight (1000 kg)
 
Length 1: 42.21 Meters Breadth, moulded
Beam: 6.57 Meters Breadth, moulded
Depth: 2.32 Meters Depth, moulded
Draught:
 
Configuration Changes

1944-05-00: In 05.1944 is de Bronsmotor (nr. 1564) omgebouwd tot 160 Pk injectie motor.

1965-00-00: In 1966 gehermotoriseerd met een 3 cyl. 2 tackt Bolnes dieselmotor 180 PK nr. 14319 op bord aan BB achterzijde van de motor.

Certificate of Registry
Ship History Data

Date/Name Ship 1929-09-26 DIPPING V
Manager: N.V. Tankmaatschappij Dipping, Rotterdam, Netherlands
Owner: N.V. Tankmaatschappij Dipping, Rotterdam, Netherlands
Shareholder:
Homeport / Flag: Rotterdam / Netherlands
Callsign: PDQK
Additional info:

Date/Name Ship 1936-04-09 HARBURG
Manager: Verenigde Tankrederij N.V., Rotterdam, Netherlands
Owner: Verenigde Tankrederij N.V., Rotterdam, Netherlands
Shareholder:
Homeport / Flag: Rotterdam / Netherlands
Callsign: PENQ
Additional info:

Date/Name Ship 1946-10-31 DELFZIJL
Manager: Verenigde Tankrederij N.V., Rotterdam, Netherlands
Owner: Verenigde Tankrederij N.V., Rotterdam, Netherlands
Shareholder:
Homeport / Flag: Rotterdam / Netherlands
Callsign:
Additional info:

Ship Events Data

1929-05-02: Nieuwe Rotterdamsche Courant 03-05-1929: Scheepsbouw. Motortankboot Dipping V. Rotterdam. 2. Mei. Van de scheepswerf N.V. Fa. D. Boot te Gouwsluis werd, nadat de laatste beletselen waren weggenomen door mej. Matthijssen, met goed gevolg te water gelaten de motortankboot Dipping V, in aanbouw voor de Tankmaatschappij Dipping (Matthijssen & Co.) alhier. Het schip heeft een lengte van 43 M., een breedte van 6.60 M, een holte van 2.30 M. en een laadvermogen aan olie van 360 ton. Met het oog op het speciaal varen van benzine en andere oliën, is het schip verdeeld in 8 tanks en twee cofferdams met een expansie trunk. Achterop bevindt zich een niet betimmerde salonroef, welke evenals het geheele schip electrisch is verlicht. De voortbeweging geschiedt door een originele Brons-motor van 120 R.P.K. uit de Brons-motorenfabriek te Appingedam. Voorts is op het dek in een pomphuis opgesteld een duplexpomp die door stoom van den wal wordt gedreven, terwijl het schip met behulp van een in de motorkamer opgestelde roteerende pomp zich zelf kan leegzuigen. Alle tanks zijn voorzien van verwarmingsbuizen. Het geheel werd gebouwd volgens de plannen en onder toezicht van ir. A. M. Schippers, scheepsbouwkundigingenieur alhier.

1931-09-28: Op 28-09-1931 als DIPPING V, zijnde een motortankschip, metende 579.16 m3, liggende te Rotterdam, door C. van Silfhout, scheepsmeter te Rotterdam, ten verzoeke van de naamlooze vennootschap Tankmaatschappij Dipping te Rotterdam, van haar brandmerk voorzien door het inbeitelen van 5201 Z ROTT 1931 op voorvlak van de roef aan bakboordzijde boven den ingang van de motorkamer op het achterschip. Omschrijving: Stalen motortankschip gebouwd te Alphen a/d Rijn in 1929, hebbende een dek, 8 tanks, 2 kofferdammen, schoorsteen, voor- en achteronder, stuurhut en pompkamer, voortbewogen d/e schroef in bew. gebracht d/e Bronsmotor Appingedam van 120 PK.

1931-12-22: Algemeen Handelsblad 22-12-1931: DIPPING V. (Londen, 21 Dec.) Het Nederlandsche motorschip „Dipping V" is op de Wezer aan den grond geraakt. Assistentie is ter plaatse.

1932-01-10: Algemeen Handelsblad 10-01-1932: DIPPING V. (Londen, 8 Jan.) Het Nederl. motorschip „Dipping V" (zie ochtbl. 31 Dec.) is te Harburg aangekomen. Na lossing der lading is het schip naar de Rencksche Werft te Harburg verhaald. Na expertise bleek, dat het schip belangrijke bodemschade heeft beloopen, welke op genoemde werf hersteld zal worden.

1935-02-07: Staatscourant van 10-08-1935. No 68 Uitspraak van den Raad voor de Scheepvaart in zake de aanvaring van het Nederlandsche motortankschip Dipping V met het Italiaansche stoomschip Fior d'Arancio op de Elbe. Op 7 Februari 1935 is het Nederlandsche motortankschip Dipping V op de Elbe in aanvaring gekomen met het Italiaansche stoomschip Fior d'Arancio. In overeenstemming met het voorstel van den inspecteurgeneraal voor de scheepvaart besliste een commissie uit den Raad voor de Scheepvaart, als bedoeld bij art. 29 der Schepenwet, dat de Raad een onderzoek naar de oorzaak van deze aanvaring zou instellen, welk onderzoek ter zitting van 18 Mei 1935 in tegenwoordigheid van den inspecteur-generaal voor de scheepvaart heeft plaats gehad. De Raad nam kennis van de stukken van het voorloopig onderzoek der scheepvaartinspectie, zoomede van de uitspraak, door het Seeamt- te Hamburg op 15 Februari 1935 in deze aanvaringszaak gewezen. Daar de kapitein van de Dipping V, Pieter de Yries, die, aan boord wonende, met zijn schip reeds gedurende ongeveer 3½ jaar vrijwel geregeld tusschen- Harburg, Brake en Bremen heen en weer vaart, niet voor den Raad kon verschijnen, is zijn bij gemeld voorloopig onderzoek der scheepvaartinspectie afgelegde verklaring door den secretaris ter zitting voorgelezen. Uit een en ander is den Raad het volgende gebleken: De Dipping V is een Nederlandsch motortankschip, metende 204,44 bruto-, 136,01 netto-registerton, roepnaam P D Q K, van de N. V. Tank Maatschappij „Dipping", te Rotterdam. De Fior d'Arancio is een Italiaansch stoomschip, metende 1205 bruto-, 728 netto-registerton, van Orazio Rosim (Societa Anonima di Navigazione „Italo Somala", Mgrs.), te Genua. Op 6 Februari 1935 vertrok de Dipping V te 6.45 uur 's middags, bemand met 4 personen, in ballast van Harburg naar Brake (Oldenburg). Het was goed weder, helder zicht, wind N.N.O., kracht 4. Daar de kapitein met het vaarwater vertrouwd was, was er geen loods aan boord. Alle navigatieliehten brandden helder. In den nacht van 6 op 7 Februari te 2.40 uur zag de kapitein, terwijl hij aanstuurde op de zwarte lichtboei n°. 19, in het vaarwater benoorden de 0ste bank, ongeveer 2 streken aan bakboord, het groene boordlicht van een tegenkomend vaartuig, de toplichten een weinig uiteen. Hij gaf een weinig s.b.-roer. De peiling veranderde echter niet noemenswaard. Het vaartuig scheen koers en vaart te blijven behouden en naderde met den sterken vloedstroom snel. Daarom liet de kapitein 1 korten stoot op de luchtfluit hooren en draaide het roer stuurboord aan boord. Eenig antwoord op het sein werd niet gehoord. Kort daarop werd de Dipping V te 2.55 uur met kracht aan b.b.-zijde in het achterschip aangevaren door een stoomschip, dat later is gebleken het Italiaansche stoomschip Fior d'Arancio te zijn. Een groot gat ontstond; de Dipping V helde naar stuurboord over, zoodat de kajuitsramen aan die zijde door den druk van het water werden ingezet. Het Italiaansche schip hield den voorsteven in het gat en een stormladder werd neergelaten. De kok wist zich daarlangs aan boord van het Italiaansche schip te werken, voor de vrouw en de beide kinderen van den kapitein bleek de ladder echter te kort. Op de Dipping V is de reddingboot buiten boord gebracht, waarna het schip aan de zuidzijde van het vaarwater aan den grond is gezet. Verscheidene opvarenden bleken gewond, doch gelukkig niet ernstig. De kok is weer aan boord teruggekomen. In den namiddag is het schip door een sleepboot vlotgebracht en te Hamburg in het droogdok geplaatst. Bij bezichtiging bleek het achterschip ongeveer 13 graden naar bakboord te zijn omgezet. Genoemde uitspraak van het Seeamt te Hamburg vermeldt omtrent de Fior d'Arancio onder meer, dat dit stoomschip in den nacht van 6 op 7 Februari 1935 onder loodsaanwijzing de Elbe opvoer. De diepgang was ongeveer 16 voet. Er liep vloed en het was goed vurenzicht; wind noordoost, kracht 4. Bij boei n°. 18, toen het laatste tegenkomende schip was gepasseerd, verliet de kapitein de brug, de wacht overlatende aan de tweede-stuurman, die eerst voor de tweede maal op de Elbe Voer. Met hem was de loods op de brug. Boei n°. 19 had men een weinig aan bakboord. De bedoeling was door het vaarwater benoorden de Oste bank te stoomen. Ter hoogte van boei n°. 20 bevonden zich een drietal uitgaande stoomschepen. Om deze vaartuigen niet te hinderen, werd op advies van den loods een weinig meer b.b.-roer gegeven en O. t. N. gestuurd, totdat boei n°. 19 op 50 a 60 m dwars aan stuurboord was. Daarop werd oost per kompas gestuurd, lichtboei NB recht vooruit houdende. Nog vóór na te melden aanvaring kreeg de man, die op uitkijk stond, order lantarens gereed te maken en te plaatsen. De loods had reeds geruimen tijd vóór die aanvaring ongeveer 2 streken aan stuurboord, achter genoemde drie stoomschepen een zwak wit licht waargenomen. Later is hij tot de conclusie gekomen, dat dit het toplicht van de Dipping V moet zijn geweest, hoewel hij geen boordlichten zag. Eerst op het laatste oogenblik zag hij eensklaps op minder dan 100 m afstand aan stuurboord een rood licht. Dadelijk liet hij hard s.b.-roer geven, de machine stoppen en vervolgens volle kracht achteruitslaan. Een aanvaring was echter niet meer te voorkomen. De Fior d'Aruncio draaide nog maar even naar stuurboord, toen zij de Dipping V in rechten hoek trof; dit gebeurde ongeveer 4 minuten na het passeeren van lichtboei n°. 19. Op het oogenblik van de aanvaring werd het licht van Neufeld groen gezien, dat van Belum wit. De Raad is, met den inspecteur-generaal voor de scheepvaart, van oordeel, dat uit het onderzoek duidelijk is gebleken, dat aan de Dipping V geen enkel verwijt valt te maken. De loods van het Italiaansche schip zegt wel, dat hij eerst even vóór de aanvaring het roode licht van de Dipping V heeft gezien, maar de Dipping V had electrische lantarens en er bestaat geen enkele reden om aan te nemen, dat de lichten niet brandden. Het is echter, aangenomen al, dat het roode licht, door welke oorzaak ook, niet te zien was, niet juist van het Italiaansehe schip om er niet mede rekening te houden, dat het aan stuurboord opgemerkte witte licht van een tegenkomend schip zoude kunnen zijn. Daarbij komt, dat het Italiaansche schip zich aan de verkeerde zijde van het vaarwater bevond en aan de Dipping V den weg afsneed om haar weg aan s.b.-zijde van het vaarwater te vervolgen. Voorts is gebleken, dat de kapitein van het Italiaansche schip tijdelijk van de brug af was, doch hij, op de brug teruggekomen, dadelijk de telegraaf op „achteruit" heeft gezet. De oorzaak van de aanvaring moet, naar 's Raads oordeel, hierin worden gezocht, dat men aan boord van het Italiaansche schip niet voldoende op de lage lichten van de Dipping V heeft gelet. Dat de Dipping V, het groene licht van het Italiaansche vaartuig over bakboord ziende en dus niet uitwijkplichtig zijnde, nog wat stuurboord uit is gegaan in plaats van koers en vaart te behouden, kan dit schip niet als een fout worden aangerekend. De positie tegenover het andere schip veranderde daardoor niet. De Dipping V heeft nog zooveel mogelijk ruimte aan het andere vaartuig willen geven en verwarring bracht het niet teweeg, nu ook het Italiaansche schip op het laatst s.b.-roer gaf. Aldus gedaan door de heeren prof. mr. B. M. Taverne, plaatsvervangend voorzitter, C. J. Canters, G. J. Lap en B. C. van Walraven, leden, H. de Booy, plaatsvervangend lid, in tegenwoordigheid van 's Raads secretaris mr. H. B. Tjeenk Willink, en uitgesproken door voornoemden plaatsvervangend voorzitter ter openbare zitting van den Raad van 26 Juli 1935. (get.) B. M. Taverne, J. Canters, G. J. Lap, van Walraven, H. de Booy, H. B. Tjeenk Willink. Voor eensluidend afschrift, H. B. Tjeenk Willink, Secretaris.

1936-02-21: De Tijd 21-02-1936: Stilliggend overvaren. Omtrent het vergaan van de „DIPPING V" op den Beneden Weser, vernemen wij nog het volgende: Het schip — een kleine tankboot — was Donderdagavond te 9 uur van Brake vertrokken. In verband met den mist is de „Dipping V" voor anker gegaan. Toen het vaartuig stillag, is het door het Britsche stoomschip „Lagosian" overvaren en onmiddellijk gezonken. Aan boord van het schip bevonden zich de kapitein, de 33-jarige P. de Vries uit Groningen en zijn vrouw, geboren Caroline Andries van ongeveer gelijken leeftijd en hun beide nog jonge kinderen. Verder bevonden zich waarschijnlijk nog een Duitsche stuurman en een knecht aan boord, van wie een dan gered is. Twee geredden? Nog vernemen wij dat het ongeluk tegen middernacht is gebeurd. Onmiddellijk werden door het Seeamt te Bremerhaven twee sleepbooten naar de plaats van de botsing gezonden. Hedenmiddag tegen half één waren de sleepbooten nog ter plaatse en waren nog geen bijzonderheden bekend. Volgens de te Bremerhaven ontvangen berichten zijn waarschijnlijk de kapitein, zijn vrouw en beide kinderen verdronken en de Duitsche stuurman en de knecht gered. Het bergingswerk van het gekenterde vaartuig duurde hedenmiddag nog voort.

1936-02-25: De Banier 25-02-1936: Het ongeluk op de Weser. Het bergingswerk. Nordenham, 25 Febr. — Gistermorgen zijn bergingsvaartuigen Kraft en Wille gevaren naar de plaats, waar de DIPPING V is gezonken, het vaartuig, dat Vrijdagnacht door het Engelsche stoomschip Lagosian geramd is. De beide bergingsvaartuigen hebben bij het wrak het anker uitgeworpen, teneinde de lichtingskabels te kunnen bevestigen en over te kunnen gaan tot berging van het vaartuig.

1936-02-27: Leeuwarder Courant 27-02-1936: De ramp met de DIPPING V. Beslissing van het Seeamt. Het Seeamt te Bremen heeft de aanvaring behandeld. Het is van oordeel, dat het uit het onderzoek is komen vast te staan dat de „Lagosian" zich aan den goeden kant en de "Dipping V" zich aan den verkeerden kant van het vaarwater heeft bevonden. Dit en de omstandigheid, dat de Dipping V zich kort voor de aanvaring in een mistbank bevond, zijn, meent het Seeamt, de oorzaak van het ongeluk geweest.
Staatscourant van 01-08-1936. No 66 Uitspraak van den Raad voor de Scheepvaart in zake de aanvaring van het Nederlandsche motortankschip Dipping V met het Engelsche stoomschip Lagosian op de Weser. Op 20 Februari 1936, des avonds omstreeks te 11.30 uur, heeft op de Weser, ter hoogte van kilometerpaal 47, een aanvaring plaats gehad tusschen het de rivier afvarende Nederlandsche motortankschip Dipping V en het naar Bremen opstoomende Engelsche stoomschip Lagosian, ten gevolge waarvan de Dipping V is gezonken, waarbij de kapitein, zijn vrouw en beide kinderen, zoomede de Duitsche stuurman, zijn verdronken. Alleen de Duitsche matroos en de Duitsche kok konden worden gered. In overeenstemming met het voorstel van den inspecteurgeneraal voor de scheepvaart besliste een commissie uit den Raad voor de Scheepvaart, als bedoeld bij art. 29 der Schepenwet, dat de Raad een onderzoek naar de oorzaak van deze scheepsramp zou instellen, welk onderzoek ter zitting van 8 Mei 1936 buiten tegenwoordigheid van den inspecteur-generaal voor de scheepvaart heeft plaats gehad, die wegens ambtsbezigheden verhinderd was aanwezig te zijn. De Raad nam kennis van de stukken van het voorloopig onderzoek der scheepvaartinspectie, waarbij, naast verschillende rapporten en verklaringen, ook afschrift van een verklaring van den Duitschen loods van het stoomschip Lagosian, zoomede de uitspraak door het Seeamt te Bremerhaven, in deze aanvaringszaak gegeven. Als getuige werd gehoord Cornelis van Dijk, algemeen procuratiehouder van de N. V. Tankmaatschappij Dipping te Rotterdam, terwijl gemelde verklaring van den loods van de Lagosian en de verklaring, door een der overlevenden van de Dipping V, den Duitschen matroos Waldemar Ketzscher, te Bremen afgelegd, door den secretaris ter zitting zijn voorgelezen. Uit een en ander is den Raad het volgende gebleken: De Dipping V was een Nederlandsch motortankschip, metende 204,44 bruto-, 136,01 netto-registerton, roepnaam PDQK, van de N. V. Tankmaatschappij Dipping, te Rotterdam. Het schip was in het jaar 1931 van staal gebouwd en voer in geregelden dienst tusschen Brake aan de Weser en Harburg aan de Elbe. De Lagosian is een Engelsch stoomschip, metende 5413 bruto-, 3364 netto-registerton, van de United Africa Co. Ltd., te Liverpool. Op 20 Februari 1936 vertrok de Dipping V omtreeks te 10.45 uur 's avonds met een lading talk — 293 ton — van Brake naar Harburg. De bemanning bestond uit kapitein P. de Vries, stuurman Fr. Ketzscher, matroos W. Ketzscher en kok A. Heine — de laatste drie van Duitsche nationaliteit —, terwijl de vrouw van den kapitein en haar twee kinderen aan boord waren. Tijdens het opvaren van de Weser was het zicht aanvankelijk helder. Matroos Ketzscher heeft gezien, dat na vertrek een roode boei aan bakboord werd gepasseerd. Nadat deze er zich van had overtuigd, dat de navigatielichten, welke electrische lichten waren, goed brandden, hield hij zich verder bezig met werkzaamheden aan dek. Daarop begaf hij zich naar het stuurhuis, waar de kapitein zich bevond. De kapitein heeft hem verzocht van uit het stuurhuis mede uit te kijken, daar het zicht minder werd. Vooruit werden toen drie witte lichten gezien, twee dicht bij elkaar en nog een derde aan bakboord daarvan, welk laatste echter spoedig uit het zicht verdween. Wat voor lichten het geweest zijn, heeft hij niet vast kunnen stellen. Daarop gaf de kapitein hem order de ankerlantarens klaar te maken, terwijl hij den stuurman naar het ankerspil zond. Nadat matroos Ketzscher in de motorkamer de ankerlantarens gereed had gemaakt en aangestoken, met welken arbeid hij 10 a 15 minuten bezig is geweest, begaf hij zich weer naar het stuurhuis. Tijdens zijn verblijf in de motorkamer had hij opgemerkt, dat de motor niet meer, als te voren, volle kracht draaide. Terugkomende in het stuurhuis zag hij daar des kapiteins vrouw in nachtgewaad. Het was veel mistiger geworden. Op dat oogenblik werden twee toplichten en het roode boordlicht van een tegenkomend stoomschip gezien. De kapitein gaf hem nu order terstond den kok, die in het voorlogies sliep, te wekken. Hij heeft het voorschip echter niet meer kunnen bereiken, daar hij aan stuurboord het stoomschip zag naderen, dat vrijwel gelijktijdig de Dipping V aanvoer. Dit vaartuig sloeg om; Ketzscher sprong aan b.b.zijde in het water, zwom een eind weg, doch vervolgens weer terug, en klom op de Dipping V, die thans met de kiel naar boven dreef. Hij hoorde — door den bodem van het schip heen — den kok in het voorlogies roepen. Vervolgens werd hij door de boot van de Lagosian gered. In den avond van 20 Februari 1936 kwam te Bremerhaven de Duitsche rivierloods J. F. Johannsen aan boord van de Lagosian, om het schip naar Bremen te brengen. Aan diens verklaring zij het volgende ontleend: Het zicht was goed, doch daar mist verwacht werd, werden de ankerlantarens in gereedheid gebracht. Het getijde was vloed. De geleidelichten van den Grossen Pater waren recht vooruit — West open —, gestuurd werd Z. ¾ W. per kompas. Even na het passeeren van Beckumer Siel, bij het naderen van ton E, werd vooruit, even aan stuurboord, een wit licht gezien. Door den kijker keek hij naar dit licht, doch daar hij geen boordlicht zag, hield hij het voor dat van een ten anker liggend of meegaand vaartuig. Alvorens te passeeren liet hij het sein daarvoor geven en commandeerde een weinig b.b.-roer. Doch op hetzelfde oogenblik zag hij een rood boordlicht en, aldus bemerkende met een tegenligger te doen te hebben, commandeerde hij terstond hard stuurboordsroer, aangekondigd door 1 korten stoot. Zoodra de Lagosian evenwel naar stuurboord ging, toonde het andere vaartuig eensklaps het groene boordlicht en liet 2 korte stooten hooren. Op de Lagosian werd het sein van 1 korten stoot herhaald en de telegraaf op „volle kracht achteruit" gezet. Het was niet meer mogelijk naar bakboord te wijken. Dadelijk daarop had een aanvaring plaats. Op de Lagosian, die het anker liet vallen, werden terstond reddingboeien overboord geworpen, terwijl s.b.-reddingboot gestreken werd, daar hulpkreten werden gehoord. Al spoedig kwam de reddingboot met iemand, die gered was, terug. Daar men vernam, dat er nog zes personen vermist werden, werd om hulp geseind en de reddingboot opnieuw naar het vaartuig, dat omgeslagen was, gezonden. Tal van bergingsbooten zijn te hulp gekomen. Het gelukte den bergers den kok, die zich nog in het omgeslagen schip bevond, te redden, door een gat in den bodem van het vaartuig te hakken. De kok had zich in het omgekeerde schip, door zich aan de wrangen vast te houden, boven het water, dat hem tot de schouders reikte, weten te houden. Het roer van het vaartuig, dat later bleek de Nederlandsche motortanklichter Dipping V te zijn, lag naar bakboord. De Raad is van oordeel, dat deze droevige ramp, welke helaas aan den kapitein van de Dipping V, P. de Vries, diens echtgenoote en hun twee kinderen en voorts aan den stuurman Fr. Ketzscher het leven heeft gekost, in de eerste plaats moet worden toegeschreven aan den laag op het water hangenden mist. Wat de Dipping V betreft, alles wijst er op, dat de kapitein zich ten volle bewust was van den gevaarvollen toestand, waarin zijn schip zich bevond. Hij liet alles klaarmaken om te ankeren, had de vaart van het schip verminderd en hij had kennelijk zijn vrouw van den toestand op de hoogte gesteld, daar deze zich in nachtgewaad op de brug bevond. Uit een en ander valt af te leiden, dat de kapitein van de Dipping V de noodige voorzichtigheid heeft betracht. Wel is het mogelijk, dat hij door den mist onzeker is geworden van de plaats van het schip in het vaarwater en in het s.b.-vaarwater van de Lagosian is terechtgekomen. Daarbij moet echter worden bedacht, dat de Dipping V hoogstwaarschijnlijk b.b.-roer heeft gegeven en daardoor dus nog meer van haar s.b.-vaarwater is afgeraakt. Immers, men heeft op de Lagosian door de Dipping V, die het groene boordlicht toonde, 2 korte stooten hooren geven. Heeft wellicht de kapitein van dit schip de 2 stooten van het oploop-signaal voor het gewone uitwijksein van 2 korte stooten gehouden? Er is niemand, die daaromtrent uitsluitsel kan geven. Het is voor den Raad bezwaarlijk om, wat de Lagosian betreft, omtrent de schuldvraag iets vast te stellen, nu van de zijde van het Engelsche schip geen getuigen zijn gehoord. Wel meent de Raad eenige opmerkingen te kunnen maken, steunende op de verklaringen van de zijde van dat schip, in Duitschland afgelegd. De Raad meent wel te mogen aannemen, dat de Lagosian zich aan haar goede zijde van het vaarwater bevond. Het is daarom wel begrijpelijk, dat zij, het witte toplicht van de Dipping V ziende, zonder dat de boordlichten of één daarvan in zicht kwam, niet dadelijk aan een tegenligger dacht. Door de dicht op het water hangende mistbank kwam eerst het toplicht van de Dipping V in zicht. Te betreuren is het echter, dat op een schip met een bemanning van 43 koppen de uitkijk naar vooruit werd gestuurd om bij het klaarmaken van de ankerlantarens te helpen, terwijl deze uitkijk op den bak zeer nuttig werk had kunnen verrichten, en evenzeer is het jammer, dat op dat witte licht, zonder dat men zekerheid over deszelfs karakter kon hebben — het kon immers zijn óf het licht van een ten anker liggend schip, óf het heklicht van een meeligger, óf het toplicht van een tegenligger —, onmiddellijk werd gereageerd en b.b.-roer werd gegeven. Het schip was daardoor in een zeer ongunstige positie gekomen om juist te reageeren op het roode licht van de Dipping V, toen dit daarna zichtbaar werd. Het ware ongetwijfeld veel beter geweest om onmiddellijk de vaart uit het schip te halen. De Dipping V was ook in de war geraakt, en toen dit schip eenmaal zijn groene licht toonde, was het voor de Lagosian, die inmiddels op het roode licht van de Dipping V s.b.-roer had gegeven, niet mogelijk om weer met b.b.-roer op de 2 korte stooten van de Dipping V te reageeren. De vaart van de Lagosian speelt hier ook een gewichtige rol, omdat daardoor de tijd om te handelen tot voorkoming van de aanvaring aanzienlijk werd verkort. Het schip heeft, totdat „stop" en „volle kracht achteruit" werd gecommandeerd — waarop vrijwel onmiddellijk de aanvaring volgde —, geen vaart verminderd en voer volle kracht (ongeveer 10 mijl). De Raad acht zich intusschen niet gerechtigd op deze vaart — toen nog geen licht van de Dipping V in zicht was gekomen — aanmerking te maken. Immers, van de zijde van de Lagosian is verklaard, dat daar aan boord wel op het ontmoeten van mistbanken werd gerekend, doch dat het zicht intusschen nog zeer goed was, zoodat zelfs geen aanleiding werd gevonden om mistsignalen te geven. Het is dan ook geenszins onmogelijk, dat de Dipping V zich in een laag op het water hangende mistbank bevond, terwijl de Lagosian tot zeer kort vóór de ramp nog buiten die mistbank was. Het is wel zeer te betreuren, dat deze noodlottige aanvaring heeft plaats gehad, terwijl het witte licht van de Dipping V op een grooten afstand — van de zijde van de Lagosian zelf op 4 km geschat — zichtbaar was. Ingestemd kan worden met de van die zijde te kennen gegeven opvatting, dat, toen de Lagosian op het in zicht komen van het roode licht hard s.b.roer gaf, een aanvaring ware voorkomen, indien ook door de Dipping V s.b.-roer ware gegeven. Men denke zich echter in in de situatie van de Dipping V. Deze hoort 2 korte stooten. Dit sein was nu wel een onderdeel van het oploop-signaal, maar het is toch voor de hand liggend, dat de Dipping V niet dacht aan een oploop-signaal, dat zij vooruit hoorde. De maatregelen na de ramp door de Lagosian getroffen, zijn zeer goed geweest en verdienen waardeering. In het bijzonder wil de Raad nog zijn groote waardeering uitspreken voor het werk, door het bergingsvaartuig Seebär verricht. Op treffende wijze heeft de bemanning van dit schip het leven van den kok Heine, die zich nog in het gekenterde schip bevond, kunnen redden. Met beleid en groote voorzichtigheid moest hier worden te werk gegaan, opdat deze kok niet bij het openen van de scheepshuid zoude verdrinken. De pogingen zijn echter met succes bekroond. Ongetwijfeld zijn de personen, die bij deze ramp zijn omgekomen, en zeker diegenen van hen, die zich nog in het schip bevonden, vrijwel onmiddellijk na de aanvaring verdronken. Aldus gedaan door de heeren prof. mr. B. M. Taverne, plaatsvervangend voorzitter, C. J. Canters, G. J. Lap en B. C. van Walraven, leden, G. Mulder, buitengewoon lid, in tegenwoordigheid van 's Raads secretaris mr. H. B. Tjeenk Willink, en uitgesproken door voornoemden plaatsvervangend voorzitter ter openbare zitting van den Baad van 7 Juli 1936. (get.) B. M. Taverne, H. B. Tjeenk Willink. Voor eensluidend afschrift, H. B. Tjeenk Willink, Secretaris.

1952-10-08: Op 08-10-1952 wordt de teboekstelling als zeeschip doorgehaald. Op 30-10-1952 als DELFZIJL, zijnde een motorschip, metende 384.235 m3 verplaatsing volgens binnenmeetbrief, afgegeven te Gouda no. 2305 d.d. 12-06-1929, liggende te Vlaardingen, door T. van 't Hof, ambtenaar bij de Scheepsmetingsdienst te Rotterdam, van een nieuw brandmerk voorzien door het inbeitelen van 8053 B ROTT 1952 op het achterschip aan BB zijde in achterkant roef, 0.90 m. uit hekplaat, 0.60 m. uit lengteas en 0.85 m. uit dek. (Opm.: De door de Bewaarder vermelde oude merken, zijnde 5201 Z ROTT 1931 aan BB zijde voorkant roef, zijn vernietigd.

1981-00-00: Final Fate: Op 14-02-1963 overgedragen aan de N.V. Oliefactorij Pieter Bon, gev. te Zaandam. Op 14-10-1966 van de N.V. J. Troost en Zn. te Rotterdam, Op 31-12-1974 aan Exploitatiemaatschappij J.J. Troost B.V., gevestigd te Rotterdam. Op 03-06-1981 wordt de teboekstelling doorgehaald wegens sloping.

Ship Masters Data

Images

Sources